Wojna o ucho Jenkinsa

Wojna o ucho Jenkinsa 1739–1748 r. – konflikt zbrojny, który rozegrał się w Ameryce Północnej pomiędzy Wielką Brytanią a Hiszpanią.

Jenkins był angielskim żeglarzem i przemytnikiem. Dowodząc okrętem Rebecca, został zatrzymany przez hiszpański okręt u wybrzeży Kuby. W trakcie incydentu doszło do pojedynku z hiszpańskim oficerem, w rezultacie czego Jenkins stracił ucho. Małżowinę uszną obwoził następnie po świecie i pokazywał jako dowód na hiszpańskie okrucieństwo, apelując także do władz w Londynie o rozprawę z wrogiem. W czasie gorącej debaty parlamentarnej w 1738 zdecydowano o rozpoczęciu wojny. Ucho Jenkinsa stało się pretekstem. Anglikom chodziło o zdobycie kontroli nad handlem w Ameryce Środkowej.

Najwięksi bankierzy wiedzą doskonale, że ich portfele puchną wówczas, gdy imperia, które obsługują finansowo, prą nieustannie naprzód, dokonując podojów.

Jakub Wozinski, „Dzieje kapitalizmu” str 247.